Samenvatting winnende huwelijksaanzoeken

Rob & Nicole Bronsgeest - Een parachutesprong met huwelijksaanzoek

Het is 15 april 2009, ik word wakker en het blijkt dat mijn vriend al mijn afspraken van die dag afgezegd heeft. Verrassing! We gaan iets doen, maar ik mag nog niet weten wat...

Ik krijg instructies om een tas te pakken met goede schoenen en een fleecetruitje, voor het geval het winderig wordt.
Zo gezegd, zo gedaan! We stappen in de auto en na een eind rijden vraagt Rob of ik al een beetje nieuwsgierig aan het worden ben. Nou, dat zeker wel, maar ik hou mezelf voor dat een verrassing niet verpest moet worden, dus ik laat alles heerlijk op me af komen.

Bestemming blijkt Texel! Wat kun je op Texel? Hhmmm, parachutespringen! Das het eerste wat in me opkomt, maar ik zeg het niet hardop. Stel dat het niet zo is, dan verpest ik het misschien voor Rob. Maar het zou wel te gek zijn. Een parachutesprong staat bovenaan mijn wensenlijstje!!

Yeah! We rijden het terrein op van het paracentrum en moeten ons inschrijven voor een duosprong, JOEPIE!!! Een wens gaat in vervulling, dat zijn nog eens leuke verrassingen.

Na enige voorbereiding, overleg met personeel en de videograaf gaan we de lucht in om met 3 personen een duosprong te maken. Eenmaal op 3 kilometer hoogte springen we uit het vliegtuig. Een vrije val van 200 kilometer per uur! Wauw, te gek, onwijs, ik kan alleen maar lachen. Dit is top!! Ik mag zelfs sturen met de parachute en het uitzicht is fantastisch.
Richting landing zie ik een heel groot doek liggen, wat staat daar nou op geschreven??

“Nicole, will you marry me?” Ik schreeuw direct zo hard als ik kan “echt wel”!!!

Op de grond ren ik, vol met adrenaline, bij Rob in zijn armen en de doerak heeft zelfs een ring gekocht, dit is wel een hele mooie verrassing.  De zon schijnt letterlijk en figuurlijk de hele dag. Niets maakt mij gelukkiger dan met deze man te trouwen en dat hebben we dan ook gedaan op 8 september van dit jaar.


 

Lysanne Ravelli en Franky Beaujon - Een huwelijksaanzoek in koraalsteen

7 jaar geleden heb ik mijn aanstaande man leren kennen, en het klikte gelijk heel goed tussen ons. Toen (en nu) deden we heel veel samen, en 1 van de dingen die we erg fijn vonden, was 's avonds wandelen op Koredor en hier en daar even zitten babbelen onderweg. Eén van die keren schreef hij met koraalstenen 'I love you Ly'.
En ik vond dit zo romantisch dat we er een foto van gemaakt hebben, die nu bij ons thuis aan de muur hangt.
Na de geboorte van mijn zoon, zijn we weinig eraan toegekomen om hier weer zo vaak te gaan wandelen.

Maar een paar jaar later, inmiddels 2006, waren we op een avond uit eten. Het was als iedere andere avond gezellig en lekker informeel, beiden in een jeans en op onze slippers. Na het eten van het toetje vroeg hij aan me of ik niet weer eens wilde gaan wandelen met z’n tweeën op Koredor. Na een kort overleg met de oppas, besloten we het maar gezellig even te gaan doen.

Al wandelend op Koredor, vroeg hij aan mij of we niet weer iets leuks konden schrijven met stenen en daar een foto van te maken. En ik vond dat wel een heel leuk idee. Het was iets dat destijds, en nu, zo’n indruk op mij had gemaakt, dat net als toen, ik die avond weer de vlinders in mijn buik voelde.
Maar terwijl ik de stenen bij elkaar aan het sprokkelen was, had hij inmiddels al geschreven: 'Will you marry me Ly' en haalde de ring tevoorschijn uit zijn zak.

Mijn antwoord was natuurlijk een dikke JA!

Inmiddels nog een dochter rijker, hebben we besloten op aanstaande 6 november eindelijk te gaan trouwen op Curacao.