Culturele mix

Verschillende bewoners

Curacao is een smeltkroes van een heleboel nationaliteiten en culturen.
De eerste inwoners van Curacao kwamen waarschijnlijk uit Venezuela en waren de Arawak en later de Caiquetío-indianen.
In 1499 'ontdekten' de Spanjaarden het eiland, waar ze vervolgens 135 jaar aan de macht bleven.
In 1634 namen de Nederlanders het over. De WIC maakte van Curacao in de 17e eeuw hèt centrum van de slavenhandel. Het eiland fungeerde als doorvoer haven naar andere delen van het Caribisch gebied.

Toen in 1863 de slavernij werd afgeschaft, kregen zo'n 7000 slaven hun vrijheid, die her en der op het eiland gingen wonen.
Rond deze periode kwamen ook Joodse families, op de vlucht voor vervolging, vanuit de hele wereld naar het Caribisch gebied.
Op Curacao waren ze zeer succesvol in de handel en stichtten ze een relatief grote gemeenschap.

Ook anderen vonden hier hun huis en inmiddels leven er ruim 55 nationaliteiten vreedzaam naast elkaar op het eiland.

Gewoonten, gebruiken & religie

Al deze volkeren brachten hun gewoonten, gebruiken en religie met zich mee, die vermengd werden tot een uiterst interessante cultuur.
Het Carnaval bijvoorbeeld, wat elk jaar van januari tot eind februari duurt en één van de grootste feesten van het eiland is, is van oorsprong gebaseerd op een katholiek gebruik.
De carnavalsmuziek en -dans echter, de tumba, stammen uit Afrika. De dans is nu een mix van merengue, Afro-Caraïbische ritmes en jazz. 

Taal

Doordat er zoveel verschillende volkeren samenleven op Curacao, spreken de meeste Curacaoenaars diverse talen.
De taal van de lokale bevolking, die het meest wordt gebruikt is het Papiaments. Van oorsprong was dit de taal waarmee de slaven met hun meesters communiceerden en het is een mix van Portugees, Spaans, Nederlands en Afrikaanse dialecten.
Nederlands is nog steeds de taal voor officiële zaken zoals rechtspraak. De meeste mensen spreken en verstaan dan ook Nederlands. Ook Spaans en Engels zijn veel gesproken talen.